Een taal voor workaholics

Japanse begrippen voor een babyboomer met tijdgebrek

Het kan aan mij liggen, maar bijna alle babyboomers die ik ken zijn workaholics. Zelfs als zij ‘niets’ doen (babybooms voor: ‘geen betaald werk’), dan zijn zij daar vreselijk druk mee. En intussen denken zij dan aan alle dingen die ze ook nog willen doen, maar waar zij niet aan toekomen. De vriendelijkste verklaring die ik daarvoor las is: babyboomers groeiden op in een tijd van hervormingen en geloven dat zij de wereld kunnen veranderen.

Nu heeft déze babyboomer een hekel aan generalisaties, dus ik heb daar mijn twijfels bij. Zelfs de allerergste wereldverbeteraar wordt vaak met de jaren gedesillusioneerd, pardon milder. (Er zijn uitzonderingen. Als ik tijd heb, zal ik er een aan je voorstellen. Zij is een super-workaholic.) Het kan bijvoorbeeld heel best zijn dat wij gewoon meer geld willen uitgeven aan eten, of aan de studie van onze kinderen.

Waarom dan ook, het gevolg is een chronisch tijdgebrek. Zoals mijn oudere broer zei over een baantje dat hij niets vond: “Maar als ik het dan toch moet doen, dan doe ik het ook fanatiek.” Dat tijdgebrek slaat ook toe bij het lezen, voor een normaal mens toch een ontspannen bezigheid. Want er is zo veel dat je wilt lezen. Al die kranten, opiniebladen en niet te vergeten de knipsels. Nog afgezien van de digitale overload komt daar een bijna onafzienbare hoeveelheid boeken bovenop. De lijst van boeken die ik nu aan het lezen ben, wordt alleen overtroffen door de stapel die ik nog wil lezen.

Ik was dan ook blij verrast toen ik in een van de vele lijstjes van Buzzfeedschrijver Daniel Dalton het mooie woord hierboven vond. Het is Japans. Ik weet wel dat het niet mogelijk is dat een heel volk uitsluitend bestaat uit babyboomers. Maar onder Japanners moeten heel zeker heel veel workaholics zijn. Het Japans blijkt woorden te bezitten die in een paar lettergrepen een begrip vangen waarvoor wij een hele zin nodig hebben.

Wat een tijdbesparing. Ook de begrippen zelf duiden op veel workaholisme. Het woord hierboven pakt precies de gevolgen van leestijdgebrek, en om het te vertalen heb je een hele zin nodig. Kijk toch: tsundoku. ‘Dat je een boek koopt maar het ongelezen laat liggen, meestal in een stapel met andere boeken die je ook nog niet gelezen hebt.’ Zoveel vliegen in één klap. Ik moet toch eens Japans leren. Als ik tijd heb.

Foto: Daniel Dalton / BuzzFeed / Via Thinkstock

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.