jaren 60

Filmpjes: de jaren zestig

De Nederlandse in 5 minuten, de Engelse in 45

Wie babyboomer zegt, zegt jaren 60. En dan niet zomaar die tien jaar, maar de ‘swinging sixties’ of, zoals ze in Nederland heten, de ‘roerige jaren zestig’. Wat Dirk Jan van Baar zei: “Niemand laat zich het beeld van zijn geliefde (of gehate) jaren zestig afpakken, het tijdperk waarmee de boomers voor eeuwig zijn verbonden.” Vreemd genoeg geldt dat ook voor jongere boomers als ik, die bij het aanbreken ervan te jong waren om er echt aan mee te doen.

Als opfrissertje en voor het leuk daarom twee video’s die een overzicht geven van dat swingende of roerige tijdperk. De Nederlandse versie speelt het klaar in 5 minuten en de swing wordt alleen even genoemd. De Engelse versie daaronder besteedt er 45 minuten aan. Maar dat is wel terecht, want de hele swing in Nederland was vooral Engelse import.

Eerst de Nederlandse video (waarvoor ik geen bron kon vinden op YouTube, waar hij staat): wat gebeurde er ook weer allemaal?

De Engelse documentaire is onderdeel van een serie van vier van UKTV History Channel, allemaal over The 60s, the Beatles decade. De andere drie staan ook op YouTube, maar gaan veel meer over de Engelse politiek en maatschappij. Wat vooral overwaaide naar Nederland waren de muziek en de mode, waar deze aflevering speciaal over gaat: Swinging Britain.

Natuurlijk valt er wel meer te zeggen over wat er in en om Nederland gebeurde in de jaren zestig. Het filmpje hier is een kort uittreksel van een veel langere versie die helemaal bestaat uit beelden van het Polygoon Journaal (ook vier afleveringen, die eerder beginnen en stoppen in 1965).

Dat journaal, eigenlijk een verzamelnaam voor het Neêrlands Nieuws en het Wereldnieuws, werd wekelijks vertoond in 400 bioscopen. De beelden, van kamperende Nederlanders tot en met Nederlands koloniale oorlog, hebben hetzelfde commentaar als toen. Dat maakt het bijzonder, want ‘met de kennis van nu’ kijk ik tegen veel van die gebeurtenissen heel anders aan. De typische Polygoonstem zorgt wel voor nostalgie. Het blijkt dat dit inderdaad altijd dezelfde stem was: vanaf 1946 was Philip Bloemendal (1918-1999) veertig jaar lang de stem van Polygoon.

Liefhebbers kunnen het hier kijken. Het geeft een heel aardig tijdbeeld, maar de ‘swing’ heeft er maar een klein aandeeltje in.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.