de weg naar succes

Solliciteren voor babyboomers

Je bent zo oud als het jou uitkomt

Banen vinden voor babyboomers heeft een merkwaardige dynamiek. (Als je al werk hebt tenminste. Heb je dat niet, dan heeft het vermoedelijk geen dynamiek.) Je leeftijd kan daarbij binnen enkele seconden omslaan van ‘te oud’ naar ‘wat, ik, oud?’). Welke optie het wordt, hangt af van de functieomschrijving.

Zie ik heteluchtwoorden, hondenbaantjes? Ja dáár ben ik nu te oud voor, denk ik in de miliseconde voor ik die vacature wegklik. Natuurlijk vind ik mezelf niet te oud. Dit is codetaal voor: ik ben daar te goed voor, dus ik hoef dat niet meer te doen. Ik beklaag de arme schoolverlater die erop moet solliciteren en moet doen of hij dat leuk vindt, maar voor toneelspelen heb ik het geduld niet meer. Tip voor HR-mensen: wie goed is in zijn vak trapt niet meer in je opgeblazen beschrijvingen.

Heel anders wordt het als ik zie staan: “Je voelt je thuis in een jong team en…” Hohoho. Toevallig voel ik mij thuis in een jong team. Dat kan ik aan deze toekomstige werkgever schrijven, maar ik weet waar mijn sollicitatie dan terechtkomt. Prullenbak ja. Het kan deze werkgever helemaal niet schelen waar ik mij thuis voel. Dat zinnetje is codetaal voor: wij willen geen oude knarren, maar ook geen gezeur over leeftijdsdiscriminatie.

Bestrijders van hardcore discriminatie hebben stiekem een diepe minachting voor subsidievreters die speuren naar ageisme in advertenties. Ik dus ook, want ik heb dat jaren gedaan. Leeftijdsdiscriminatie, ga toch weg man. Als je niet het ziekenhuis wordt ingeslagen of minstens bedreigd, gaan wij onze tijd daar niet aan verspillen.

Leeftijdsdiscriminatie is niet gevaarlijk. Maar het bestaat natuurlijk wel. Ik betrap mij zelf ook soms op de gedachte: die kandidaat neem ik niet meer mee naar dat seminar, want hij gaat het nog maar een paar jaar toepassen. Ik neem die andere, die kan nog 20 jaar mee.

Hallo? Wie zit er nog 20 jaar bij één baan? Iedereen die een beetje ambitieus is wil na vijf jaar toch ‘een nieuwe uitdaging’, om dat vieze cliché maar eens te gebruiken. Over vijf jaar doet die jonge kandiaat misschien iets heel anders. Maar als die oudere iets leert dat hij leuk vindt, heb je kans dat die er langer mee doorgaat. Als mijn sollicitatiebrief niet de prullenbak in ging, zou ik dat goed kunnen uitleggen. Maar dat doet hij wel. Die vacature kan ik dus ook wegklikken.

En eigenlijk zijn al die online vacatures ongeschikt voor babyboomers. Laten we elkaar geen mietje noemen: de kans is groot dat jij als babyboomer ervaren bent en goed in je vak. En als je een babyboomer type workaholic bent, meld je je ook nog nooit ziek. Maar werkgevers die jou niet kennen, weten dat niet. Die leggen je brief in 9 (of 10) van de 10 gevallen opzij.  Als babyboomer moet je het hebben van mensen die al weten dat je goed bent in je werk.

Nu nog een manier verzinnen om aan iedereen te vertellen dat je wel wat anders zoekt, zonder je huidige werkgever op de kast te jagen. Oh wacht…

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.